OrdinaryMan คนธรรมดา

ผมเป็นคนธรรมดา ที่อยากมีบล็อกเป็นของตัวเองคนหนึ่ง ไม่ว่าจะมีคนอ่านมั้ยก็ช่าง
ใจจริงๆก็อยากให้มีเยอะๆแหละ อยากได้กำลังใจและคำติชมนี่ แต่จะให้ทุกอย่างมันเป็นดังใจหวังมันไม่ง่าย

ขอสารภาพตามตรงว่าหัวมันมึนตึ๊บมากๆ ไอเดียดีๆเลยไม่ค่อยออก
วันนี้อัพแบบขำๆละกัน ขอแหวกแนวอีกวัน

ผมไม่รู้ว่าการเปรียบเปรยเข้ามาอยู่ในหัวผมตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้แต่ว่า คนเราชอบนำมันมาใช้กันเหลือเกิน
แต่วันนี้ผมขอเอาสามคำยอดฮิทที่คนเราชอบเปรียบเปรยและให้นิยามมาเปรียบเล่นๆดูนะครับ

ในโลกนี้มีสิ่งที่เป็นนามธรรมหลายสิ่งหลายอย่าง ที่หลายคนถกกันเรื่องคำนิยามของมัน
ซึ่งที่ฮอทฮิตติดชาร์ตอย่างชัวร์ๆก็คือ ชีวิต และความรัก

ชีวิต เป็นหนึ่งในคำที่โดนนำมาเปรียบเปรยอุปมาอุปไมยทางตรรกศาสตร์
ตามหลักเหตุและผลมากมาย (ทั้งๆที่มันมาจากอารมณ์ และ ความรู้สึก) เช่น
เปรียบได้กับการเดินทาง และเส้นทางที่เลือกเดิน
เปรียบได้กับการปีนเขา ฝ่าฟันอุปสรรค
เปรียบได้กับอาหาร มีหลายรสชาติ
เปรียบได้กับการว่ายน้ำในห้วงทะเล ที่ไม่รู้ทิศทาง
เปรียบได้กับการเดินทางในทะเลทราย กลางวันร้อน กลางคืนหนาว
เปรียบได้กับการปีนบันได ปีนแล้วเหนื่อย ตกแล้วเจ็บ
เปรียบได้กับอยู่ในเขาวงกต มีหน้าที่หาทางออก
เปรียบได้กับตึกสูงมากมาย ที่สร้างมาสูงไม่เท่ากัน อยากสูงต้องสร้างต่อเอง
และอื่นๆอีกมากมาย สาธยายไม่หมด (จริงๆคือนึกไม่ออก)

อันที่ฮอทฮิทไม่แพ้กัน เผลอๆจะโดนเปรียบมากที่สุดคือ "ความรัก"
เปรียบได้ดังดอกกุหลาบ งดงามแต่ก็มีหนามข่ม
เปรียบได้ดังขนมหวาน กินมากๆแล้วเลี่ยนคอ
เปรียบได้ดังสายลมอันอ่อนโยน ที่ไม่รู้จะกลายเป็นพายุเมื่อไหร่
เปรียบได้ดังไฟอันอบอุ่น แต่อาจลุกลามแผดเผาตัวเราได้
เปรียบได้ดังสายน้ำเย็นฉ่ำ แต่จะท่วมหัวเราจนเอาตัวไม่รอด
เปรียบได้กับการปลูกต้นไม้ จะโตมั้ยไม่รู้
เปรียบได้กับการผสมเครื่องดื่ม ไม่รู้ว่าเข้ากันได้มั้ย ต้องลองก่อน
และอื่นๆ อีกมากมาย (นึกไม่ออกอีกแล้วครับ)

ถ้าถามผมว่านิยาม และ ความหมาย ของสองคำนี้คืออะไรนั้น ผมต้องขอบอกตรงๆว่าผมไม่รู้
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเกิดขึ้นมาได้ยังไง เพราะอะไร เพื่ออะไร แต่ที่ผมรู้แน่ๆก็คือ
ไม่ว่าชีวิตคืออะไร และ ชีวิตมีไว้เพื่ออะไร (แต่รู้ว่าเกิดขึ้นได้ยังไง)
ไม่ว่าความรักคืออะไร และ เกิดขึ้นได้ยังไง เพื่ออะไร
ขอแค่เราอยู่กับมันให้มีความสุขก็เพียงพอจนไม่ต้องไปหาคำนิยามอะไรให้สวยหรูมากมาย
แต่ถ้าอยากให้คำนิยาม ก็ขอให้มันเป็นนิยามที่ทำให้เรายิ้มออก หรือ แค่ไม่ร้องไห้ในใจก็พอแล้วล่ะครับ :)