OrdinaryMan คนธรรมดา

ก่อนอื่นขอประเดิมสองเรื่องก่อน

เรื่องแรกว่าด้วยโลโก้บ้าบอคอแตก พยายามทำมาสามวันใน Illustrator ให้เป็นคำว่า ORDINARYMAN มีใครอ่านออกมั่งเอ่ย นั่นแน่ ไม่มีเลยซักคนแน่ๆ

เรื่องที่สอง สงกรานต์ เขาว่าข้าวสารก็แรง จะไปสีลมเราก็ขี้เกียจใส่กระจับไปป้องกันตัว เลยเอาง่ายๆ นอนกลิ้งอยู่บ้านซะเลย ตอนแรกไม่รู้ว่าที่ CWP มี ไม่งั้นจะไปแจมด้วยแย้ว มารู้ทีหลังอ่า

เกลียดเวลาตื่นแล้วปวดหัว แต่ก็นอนดึกมันทุกวัน
เกลียดรถติด แต่ก็ขับรถไปเจอมันทุกวัน
เกลียดเวลาเบียดคน แต่ก็ขึ้นรถเมล์ รถไฟฟ้ายามเร่งด่วน
เกลียดโลกร้อน แต่ก็ใช้ถุงพลาสติก เผากระดาษ
เกลียดถนนสกปรก แต่ก็ทิ้งขยะไม่ลงถัง
เกลียดเพลงรัก แต่ก็ฟังมันทุกวัน
เกลียดการอยู่คนเดียว แต่วันๆก็อยู่แต่บ้าน
เกลียดทำงานบ้าน แต่ก็อยากได้บ้านหลังใหญ่
เกลียดค่าไฟแพง แต่ก็เปิดแอร์ทั้งบ้าน
เกลียดค่าน้ำแพง แต่ก็อาบน้ำเต็มอ่าง
เกลียดค่ามือถือแพง แต่ก็คุยมันทั้งวันทั้งคืน
เกลียดออกกำลังกาย แต่ก็อยากมีสุขภาพดี
เกลียดของแพง แต่ก็เดินห้างหรูมันทั้งปี
เกลียดการโดนแกล้ง แต่เสือกชอบแกล้งคนอื่น
เกลียดเวลาชอตเงิน แต่ก็ใช้ไม่คิดทุกที
เกลียดวิชาที่ลง แต่ก็เรียนมันไปวันๆ
เกลียดงานที่ทำ แต่ก็ทำมันงกๆๆรอวันตาย
เกลียดควันธูป แต่ไหว้เจ้าก็จุดทีเป็นกำ
เกลียดคนอื่นเปิดทีวี วิทยุรบกวน แต่ก็เคยทำ
เกลียดการไปสาย แต่ก็ตื่นสายทุกที
เกลียดคอมแฮงค์ แต่ก็ใช้หนักทุกวัน
เกลียดเนตหลุด แต่ก็โหลดบิททุกคืน
เกลียดการนั่งหน้าคอมทุกวัน แต่ก็ออนเอ็มมันทุกวัน
เกลียดคนออนเอ็มแล้วไม่ตอบ แต่ตัวเองก็เซต away แล้วหาย
เกลียด Forward Mail แต่เราก็ส่ง

นี่เป็นแค่ส่วนหนึ่งของชีวิตมนุษย์ ที่เกลียดอะไร แต่ก็ทำมันทุกที ให้ตายสิ โรบิ้น
เพลงของหนึ่งในวงโปรดผม
Tattoo Colour ชื่อเพลง

หน้าสวยมีพลัง เอ๊ย นั่นมัน เพลงของ Chibadang pad pad
(Tattoo Colour ในอดีตตอนอยู่ใต้ดิน)
(ใครอยากฟังเพลงนี้ เชิญ ที่นี่ เลยครับ)

ส่วนเพลงนำเสนอของผมวันนี้ คือเพลงบนดินครับ
Song: ขาหมู
Artist: Tattoo Colour
Album: No. 8 จงเพราะ

เกลียดละคร แต่ก็ดูมันทุกตอน เกลียดคนใจร้อน แต่ก็ชอบมวย
เกลียดคนรวยนักชอบดูถูกฉัน แต่เมื่อคืนเพึ่งฝันว่าถูกหวย
เกลียดใครก็ได้เจอมันทุกวัน เกลียดคนผิดนัดแต่ฉันก็เคย
เกลียดจังตอนแฮงค์ปวดหัวตอนเช้า ตกเย็นกินเหล้าไม่หยุดเลย

*ชีวิตคนสับสนวุ่นวาย เพราะหัวใจมันคล้ายมีบางอย่าง
ถึงฉันเกลียดแต่ฉันก็ต้องการ ไม่ว่าใครๆ

**เกลียดความรักที่ทำให้เราต้องเสียใจ แต่ยังค้นยังคอยจะหามันเรื่อยไป
เจ็บไม่จำทั้งๆที่รู้ สุดท้ายที่รออยู่คืออะไร
เกลียดความรัก ที่ทำให้เราต้องร้องไห้ แต่ก็เหงาถ้าไม่มีเขาก็ไม่ได้
อยู่คนเดียวมันยังไม่พอ ต้องขอใครซักคนเข้ามาทำให้ใจเจ็บช้ำ ไม่เข้าใจ

เกลียดการพนันแต่ก็เคยเป็นเจ้ามือ รำคาญมือถือแต่ฉันก็มี
เกลียดจังความอ้วนใครๆก็รู้ แต่ยังสั่งขาหมูกินอยู่ดี
เกลียดการมองคนที่หน้าตา แต่พอเจอดาราขอลายเซ็น
เกลียดคนยั้วเยี้ยะ อึดอัดทุกครั้ง แค่ถ้าอยู่ในผับฉันก็ต้องเต้น
*/**