OrdinaryMan คนธรรมดา

คำเตือน: เอนทรี่นี้โหลดโหดนิดหน่อย น่าเบื่อนิดนึง แต่ จขบ อัพ เพื่อความต่อเนื่อง
เดี๋ยวอยู่ๆโพล่งไปเชียงใหม่ จะนึกว่า จขบ เป็นชาวไซย่า หรือ มีประตูโดเรมอน

ใครที่อ่าน Incomplete ไป ตอนนี้ Completed แล้วครับ อัพครบแล้วน้า

พร้อมอัพเดตอีกนิดหน่อย

วันนี้ไปทำข้อสอบของ SIIT มาครับ เลขพอไปวัดไปวา
อังกฤษ ก็ยังพอทำเนา แต่วิทย์กาย โอ้มายก็อด จ๊อดช่วยด้วย
ใช่แล้ว ผมกำลังประสบปัญหา เนื่องจากเรียนสายศิลป์ที่ไทย
เรียนสายวิชาชีพที่ ตปท แล้วเสือกเข้าคณะวิทย์ ผลเป็นไง ยังไม่รู้
แต่เดี๋ยวรู้จะมาบอกครับ

ความเดิมตอนที่แล้ว คลิกอ่านได้ที่ ณ พิจิตร นะครับ

หลังจากออกจากโรงแรมพิจิตรพลาซ่า ผมกับบิดาก็ไปไหว้หลวงพ่อเพชรที่ วัดท่าหลวง
ซึ่งมีรูปให้ดูแค่นี้แหละครับ เพราะตอนลงลืมเอากล้องลงไปถ่าย

หลังจากเสร็จ พวกผมก็ไปไหว้พระพุทธชินราช
ต่อวัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร พิษณุโลก

ภาพระหว่างทางไปพิษณุโลกที่เต็มไปด้วยต้นไม้ (หาดูได้ยากใน กทม)

และแล้วก็มาถึงวัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร

แล้วสันดานดิบของช่างภาพก็เข้าสิงคนธรรมดาให้ถ่ายดะ

เห็นอะไรถ่ายหมดท้อง เอ๊ย ถ่ายรูปไปหมด

เจ้าแม่กวนอิม

ระฆัง

อันที่ดูคล้ายๆโสมนั่น ตั้งชื่อซะน่ากินจริงๆ(หนอนตายอยาก) ใครอยากลองมั่ง?

พระที่ด้านนอกวัด ตอนจับโฟกัส อาม่ายังนิ่ง ตอนถ่าย อาม่าขออยู่ในรูป(ทางซ้าย)

วิหาร (หรือโบสถ์)

ที่จุดธูป ปิดทอง

พระพุทธชินราช

ด้านขวา

ด้านซ้าย

แมว

เจ้าแม่กวนอิมอีกองค์

แล้วก็ข้ามถนนมาวัดนางพญา (ใครอ่านออกมั่งเนี่ย)

ภายในวัด

ไหว้พระเสร็จ ก็ขับรถไปกินข้าวที่ อุตรดิสถ์ ที่ปั๊มนี้

(บอกจังหวัดก่อน เพราะป้ายมันเหมือนกันทุกที่ )

บ้านสวยๆ ด้านหลังปั๊ม

ตะวันตัดบูรพา เอ๊ย ตะวันตกดิน

ก่อนที่พ่อจะพาผมขับฝ่าถนนอันน่ากลัวยามค่ำคืน ไหนจะกลัวพ่อหลับ
ถนนก็น่ากลัว กลางคืนด้วย ฝนตกอีก โค้งก็เยอะชิบ ก่อนจะไปถึงลำปาง
แล้วก็ตรงเข้าเชียงใหม่

ขี้เกียจอัพ จขบ ถ่ายดะไม่พอ อัพยา เอ๊ย อึ๊บรูปสะบั้นหั่นแหลก
(ยืมสำนวนคุณ ed)

แล้วก็นอนตายสภาพแบบเอนทรี่ที่แล้ว แต่ไม่มีแรงถ่ายรูปตัวเอง
ใครอยากดูจิ้มเข้าไปเอนทรี่ พิจิตร เองนะครับ พอแค่นี้ก่อน จะได้ต่อเนื่องนะคร้าบพี่น้อง