บาดแผล และ ความเจ็บปวด
posted on 17 Apr 2009 17:30 by ordinaryman in LifeTalkมีหลายคน ที่ผมได้ยินคำพูดที่มีใจความว่า
ความเจ็บปวด ความล้มเหลว ความผิดหวัง ความอ่อนล้า ความสิ้นหวัง
เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต เป็นสิ่งที่ทำให้คนเราแข็งแกร่งขึ้น
สร้างภูมิต้านทานให้เรารับมือ กับความเจ็บปวดต่อๆไป
จำเป็นด้วยหรือ ที่คนเราจะเข้มแข็งขึ้นด้วยความเจ็บปวดเสมอไป
จำเป็นด้วยหรือ ที่คนเราได้รับความเจ็บปวดแล้วจะทนความเจ็บปวดใหม่ได้
จำเป็นด้วยหรือ ที่คนเราต้องมีภูมิต้านทานความเจ็บปวด
ผมไม่รู้ ผมไม่เข้าใจ
จริงอยู่ที่ความเจ็บปวด ทำให้คนเราเข้มแข็ง และรู้จักระมัดระวังตัวมากขึ้น
ผมเองก็เป็นคนๆหนึ่ง ที่ผ่านความเจ็บปวดมาบ้าง ไม่มากก็น้อย
แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้ผมทนรับความเจ็บปวดใหม่ๆที่ได้รับได้ดีเท่าไหร่เลย
ไม่จำเป็นที่คนเคยขาหัก จะต้องทนได้กับการที่นิ้วหักได้เสมอไป
ไม่จำเป็นที่คนเคยอกหัก จะต้องทนกับรักร้าวครั้งต่อๆไปได้
ไม่จำเป็นที่คนเคยจน จะสามารถอยู่แบบทรหดกว่าเดิมได้
ไม่จำเป็นที่บ้านเมืองที่ได้รับผลกระทบหนักๆครั้งหนึ่งแล้ว จะทนผลกระทบใหม่ได้
ไม่จำเป็นว่าเคยมีบาดแผลหนักแล้ว เราจะทนบาดแผลที่เบาๆได้
และก็ไม่จำเป็น ที่เราจะต้องสามารถรับมือ กับบาดแผลที่หนักกว่าเดิมได้
แม้จะรู้ว่าความเจ็บปวด มันเป็นอะไรที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เฉกเช่นเดียวกับความตาย
ชีวิตและจิตใจนั้น ช่างเปราะบางจนเราไม่รู้จะรักษาได้อีกนานแค่ไหน
ยิ่งสถานการณ์ปัจจุบัน ไม่รู้ว่าใครจะมาปิดสนามบินเมื่อไหร่
ไม่รู้ว่าใครจะมาปิดถนนกับรถไฟฟ้าตอนไหน
ไม่รู้ว่าจะโดนระเบิดเพลิงขวดใส่ที่ไหน หรือรถก๊าซจะระเบิดมั้ย
ไม่รู้ว่ากระสุนที่ยิงขึ้นฟ้าจะตกใส่หัวรึเปล่า หรือ แก๊สน้ำตาจะทำให้ขาขาดมั้ย
ไม่รู้ว่านั่งรถอยู่ดีๆจะโดนลากมากระทืบ หรือ เผารถที่เรานั่งมั้ย
ในโลกที่วิกฤตสามารถเกิดขึ้นได้ทุกขณะ ไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นยังไงก็จริง
ถ้าเราสามารถหลบหลีก หรือป้องกันตัวเอง ไม่ให้เจ็บปวดได้
เหมือนกับที่เราทุกคนกำลังป้องกันตัวเอง ให้ไกลห่างจากความตาย
หรือ รู้วิธีที่จะเยียวยาบาดแผลให้จางหายไปได้ ทั้งกายใจ
น่าจะดีกว่าการพยายามทำให้ตัวเราเข้มแข็งโดยการสร้างบาดแผลไปเรื่อยๆ
แต่หากเกิดบาดแผลแล้ว บางครั้ง การรักษาก็หลีกเลี่ยงความเจ็บปวดไม่ได้
แต่หากเจ็บปวดอย่างถูกวิธีแล้ว ก็คงคุ้มค่า ที่จะเจ็บปวดชั่วคราว
ความล้มเหลวก็คงไม่ต่างกันมาก ในบางครั้ง เราก็ต้องยอมเจ็บปวดกับมัน
เหมือนการล้มลง หากเราฝืนที่จะยืน อาจทำให้เราหมดแรงก่อนได้
แต่ถ้าเรายอมให้ความเจ็บปวดนั้นทับถมจนล้มถึงพื้นที่เป็นฐานให้เราก่อน
เมื่อถึงพื้นแล้ว การดันตัวกลับขึ้นมาจากพื้น น่าจะออกดีกว่าการพยายามฝืนไม่ให้ล้ม
จนหมดแรงและไม่มีแรงลุกขึ้นมาอีกครั้ง
ชีวิตบางครั้งก็สับสนวุ่นวายไม่แพ้สถานการณ์ปัจจุบัน
หลายครั้งที่จิตใจสับสนวุ่นวาย เมื่อได้รับบาดแผลใหม่ หรือ เมื่อแผลเก่าถลอกเปิด
หลายครั้งที่อ่อนล้าแม้กระทั่งลมหายใจ จนอยากจะหยุดและดับลมหายใจไปซะตรงนั้น
หลายครั้งที่ชีวิตเอาแน่เอานอนไม่ได้
ผมเหนื่อยและล้าจนลงไปนอนกับพื้นอย่างไร้เรื่ยวแรง ปล่อยให้ความเจ็บปวดทับถมลงมา
จนผมเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า "เราจะอยู่ไปเพื่ออะไร เพื่อเผชิญความเจ็บปวดงั้นหรือ
ถ้า เป็นแบบนั้นจริง จะอยู่ไปทำไมเล่า สู้ชีวิตไปก็ไม่มีอะไรรับประกันว่าจะหลุดพ้น
ถ้าอยู่ก็เหมือนหรือยิ่งกว่าตายอย่างนั้น สู้นอนหลับไปอย่างสงบดีกว่า"
แล้วผมก็หลับตา เผชิญความมืดในใจ เคว้งคว้างเหมือนลอยในอวกาศ พร้อมกับคิดไปเรื่อย
ว่า "ถ้าหากต้องตายแล้ว ก่อนตายเราจะทำอะไร?"
...
...
...
"ถ้าหากตายแล้ว..."
...
...
"ถ้าหากต้องตายแล้ว มีอะไรที่อยากทำก่อนตายมั้ย?"
...
...
ไม่มีคำตอบ
...
...
ผมลืมตา มองโลกแห่งความจริง ก่อนจะลุกขึ้น
และออกไปค้นหาคำตอบต่อไป ด้วยตัวเอง
คำตอบที่จะช่วยให้ชีวิตปราศจากความเจ็บปวดที่ไม่ใช่การรักษา
คำตอบอื่น นอกจาความตาย
จนกว่าผมจะหมดแรง และกลับมาที่เดิมอีกครั้ง.....
Dead And Gone - T.I. ft Justin Timberlake
)
#1 By ^_poomapooma_^ on 2009-04-17 17:52