Curious

ผมเป็นคนธรรมดา ที่อยากมีบล็อกเป็นของตัวเองคนหนึ่ง ไม่ว่าจะมีคนอ่านมั้ยก็ช่าง
ใจจริงๆก็อยากให้มีเยอะๆแหละ อยากได้กำลังใจและคำติชมนี่ แต่จะให้ทุกอย่างมันเป็นดังใจหวังมันไม่ง่าย
ขอขอบคุณทุกกำลังใจครับ ที่ทำให้ผมมีกำลังสมองเขียนไปเรื่อยๆ
สำหรับคนที่เข้ามาครั้งแรกอยากให้อ่าน วังวน กัน วิถีคนโง่ก่อนนะครับ

"ปีนี้ที่ชงก็มี ชวด มะเมีย ระกา เถาะ ครับ เข้าไปไหว้เจ้าสะเดาะเคราะห์กันนะครับ
เพื่อความสุขความเจริญ ซื้อของไหว้ได้ตรงนี้เลยครับ"
ผมจำได้รางๆ ประมาณนี้แหละ บรรยากาศของการไปไหว้เจ้าที่วัดมังกร (เล่งไน่ยี้)
ผมอายุ 20 ปี เกิดปลายปีเถาะ เลยไปไหว้กับเขามั่ง

ไอ้ผมก็ไม่ค่อยอยากไปตามเทศกาลซักเท่าไหร่หรอก เพราะว่าคนเยอะ ต้องไปเบียดกัน
ไหนจะเดินยาก ความร้อน หมู่คนมากมาย รถติด การเดินทางก็แสนลำบาก
ในวัดมีควันธูป บนถนนมีควันรถ ไปไหนก็เจอแต่ CO2 สูบเข้าปอดกันเต็มๆ
จริงๆผมอยากไปไหว้หลังเทศกาลมากกว่า เพราะจะได้ไม่ต้องไปแย่งกะชาวบ้าน
แต่ผมก็ไปตามชาวบ้าน ตามคำสั่งของบุพการีผู้ให้กำเนิด ซึ่งผมก็โอเค

แต่สิ่งที่คาใจผมมากคือ คนที่ตะโกนโหวกเหวกโวยวาย และที่หนักที่สุดคือ
ด่ากันในวัด ตอนที่ไปไหว้เจ้า ไม่ว่าจะโดนใครเหยียบอวัยวะเบื้องล่างเหมือนเที่ยวผับ
โดนคนเบียด โดนธูปจี้ ไปแล้วก็บ่นๆๆ หงุดหงิด อารมณ์เสีย เหมือนไหว้ไปงั้นๆ จะได้ไม่ซวย
จะไหว้พระทำไมครับ ถามจริงๆ ถ้ามาพูดคำสบถ และ แสดงกิริยาหยาบคาย
ทำตัวเหมือนเข้ามาไหว้ตามแฟชั่น หรือ ไม่เต็มใจไหว้เลย
อย่างงี้ผมว่าอย่ามาไหว้เลยดีกว่ามั้ย เพราะผมว่ามันเหมือนบาปมากกว่า


ผมไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ๋ ผมจะขอพรท่านแบบมีเหตุผล แต่ผมไม่งมงาย
ผมไม่รู้ว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์จะช่วยบันดาลสิ่งต่างๆให้เราหรือไม่ เพราะท่านอาจมองตามเห็นสมควร
ถ้าคน 10000 คนไปขอให้ถูกรางวัลที่ 1 ท่านคงบันดาลให้ไม่ได้
ไม่งั้นลองดูหนังเรื่อง Bruce All Mighty สิครับ คนถูกหวยพร้อมกันหลายคนจนเกิดการจราจล
อย่างงั้น ขอให้ไม่ถูกหวยเลยซักคนยังจะดีกว่าซะอีก

การไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์นั้น ผมมองว่าเป็นการหาที่ยึดเหนื่ยวทางใจของเรา เพื่อเป็นพลังขับเคลื่อนในการกระทำและผลลัพธ์
หากเราขอเงินล้านนึงโดยงอมือลอเท้า แล้วหวังว่ามันจะหล่นมาบนหัว คิดว่าจะได้มั้ยล่ะครับ?
ผมไม่ได้บอกว่า สิ่งศักดิ์สิทธิ์ไม่มีอำนาจจริงๆนะครับ เพราะการไหว้เจ้าเป็นสิ่งที่บรรพชนทำกันมานาน
เขาอาจจะมีเหตุผลที่ผมไม่รู้ แต่เพราะยังพิสูจน์อะไรไม่ได้ เลยขอไม่กล่าวถึงเรื่องอำนาจดีกว่า

ผมศรัทธาในพุทธศาสนา แต่ไม่งมงาย เพราะตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ท่านชี้ทางปล่อยวางให้เรา
ท่านคงไม่ได้สอนให้นับถือท่านดั่งเทพเจ้า ท่านเพียงแนะแนวทางแห่งความสุขให้เรามากกว่างมงายลุ่มหลง
ไม่ได้สอนให้ขอพรอะไรจากท่าน เพราะท่านสอนให้ละกิเลสทางโลก

ผมยอมรับว่าผมยังละทางโลกไม่ได้ และคงทำตามศาสนาได้ไม่หมด แต่อย่างน้อยถ้าไม่ทำให้ใครเดือดร้อน
ผมว่าผมก็มาถูกทางแล้ว ดีกว่าบวชไปให้ศาสนาเสื่อม เพราะผมแน่นอน